ترانه های کار شده در شماره خرداد و تیر 89 - مجله ارمغان فرهنگی

مریم اسدی 

 مریم اسدی

 

کیلید خونه رو ببر با خودت

شب که بیای من دیگه خونه نیستم

حالا که تو هیچی دوسم نداری

نمی مونم دیگه دیوونه نیستم

 

کیلید خونه رو ببر با خودت

دیگه کسی نیست درو روت وا کنه

دیگه کسی نیست که تموم شب ها

عاشقونه تو رو تماشا کنه

 

کیلید خونه رو ببر با خودت

دیگه کسی چشم انتظار تو نیست

چراغای خونه همه خاموشن

نمی بینی؟ هیشکی کنار تو نیست؟!

 

شب که بیای خونه چقد ساکته

گلای رو میز همه پر پر شدن

شب که بیای چه قد دلت میگیره

همه جا رو می گردی دنبال من

 

کیلید خونه رو ببر با خودت

شب که میای جای منو خالی کن

من واسه ی همیشه دارم میرم

اینو یه جوری به خودت حالی کن

 

 

 

اهورا ایمان

اهورا ایمان

 

هنوز تو قصه‌ها بودم                      که با تو آشنا شدم

که از تو قصه ساختم و                   تو قصه‌ها رها شدم

 

هنوز تو قصه‌ها بودم                      که قصه عاشقانه شد

که زیر چتر اسم تو                        ترانه‌‌هام ترانه شد

 

جدا شدم از این همه                        رها شدم تو اسم تو

همین که خواستمت نشد                   رها شم از طلسم تو

 

همین که خواستمت نشد                   غریب کوچه ها نشم

نشد برای دیدنت                            تو قصه ها رها نشم

رها شدم تو قصه‌ها                                    نوشتم از تو هر نفس

اما نشد یکی بشیم                           که قصه قصه بود و بس

 

نه قصه حرف منو زد                     نه آینه اشک منو دید

هنوز تو قصه ها بودم                     که قصه‌مون به سر رسید

 

شاهکار بینش پژوه

شاهکار بینش پژوه

 نفرین

 

نفرین به تو ای عشق من

ای عشق من نفرین به تو

                       من را تباه کردی

 

عشق مرا همچون هوس

آغوش گرمم را قفس

جای مرا با دیگران

نقش مرا با اینو آن

                      باز اشتباه کردی

 

ای عشق من نفرین به تو

                      من را تباه کردی

 

ای عشق من نفرین به من

نفرین به من ای عشق من

نفرین به من که عاشقت بودم و خواهم بود باز

 

نفرین به دل ، می خواهدت

 می گویدم :

                         با جورو سودایش بساز

 

نفرین به قلبم گویدم :

همواره در عشقش بسوز

                       من دوستش دارم هنوز

 

ای عشق من نفرین به من

نفرین به من ای عشق من

  

 

محمدعلی شیرازی

محمد علی شیرازی

 

بپرسید از اهالی ِمحلّه های خوب شهر

قول و قرارتون چی شد ‏، با مردم  ِجنوب شهر

 

آخه مگه بنا نبود باغ همه بهاری شه

تا نکنه پرنده ای ، از تو خونش فراری شه

 

بپرسید از سواره ها ‏‏، از دوره ی پیادگی

راستی چی شد تموم شدن ، اون همه لطف و سادگی !

 

راستی چی شد نمی رسه ، دستی دیگه به دامنی

پس کی میون ما گذاشت، فاصله ی تو و منی ؟

 

اینور شهر بره کُشون ، مردم  ِسیر شادمون

صاحب هر چی خواستنی ، بین زمین و آسمون

 

اونور شهر غصّه ی نون ‏، دست خالی با دل ِخون

منظره های آشنا ، ابر سیاه ِ بی امون !

 

بپرسید از اهالی ِمحلّه های خوب شهر

قول و قرارتون چی شد ‏، با مردم  ِجنوب شهر ...

/ 0 نظر / 15 بازدید