قاسم افشار / گفتگو

من همیشه یک خواننده ی پاپ بوده ام

مصاحبه با قاسم افشار خواننده ی پاپ

مهدی موسوی

زندگی نامه ی قاسم افشار :

قاسم افشار ، متولد 1344، اهل تهران ، متأهل ، حاصل 23 سال فعالیتش در عرصه ی خوانندگی 4 آلبوم موسیقی با نامهای خواب گریه ها، قرمزته ، برای خاطر تو و بازیگر می باشد ، شخصیت با وقار و صمیمی این خواننده و اینکه او در آستانه ی تولید پنجمین آلبومش است ما را بر آن داشت تا با او گفتگویی داشته باشیم . که حاصل این گپ صمیمی را در این شماره ی نشریه می خوانید :

 

* با عرض سلام ، من ، نام قاسم افشار را همیشه در کنار سال های آغازین موسیقی پاپ تصور می کنم . البته در آن زمان خوانندگان زیادی وجود داشتند ، اما تعداد کمی از آنها تا به امروز فعالیتشان را به صورت مستمر ادامه دادند ، اما شما هنوز هم فعالیت می کنید چه در حوزه ی نشر آلبوم و فعالیت‌تان در صدا و سیما ، فکر می کنید دلیل این موضوع چیست ؟

 

من این را هم اضافه می کنم که آثار بسیاری از خوانندگان در آن زمان رنگ و لعاب سرود داشت و یک اثر پاپ نبود . و به این دلیل ماندگار نشد و امروز اثری از آن نیست .اما بعد از سال 86 که من آن را سال سبز نام گذاری میکنم ، من و دوستانم موسیقی مورد نیاز مردم را به آنها ارائه دادیم .  همیشه سعی کردم شعر های خوبی را انتخاب کنم ، و همیشه نو باشم، البته فضای صدایم را حفظ کردم و نگذاشتم که صدایم متناسب با شرایط زمان تغییر کند . قاسم افشار انتقاد ها را هم پذیرفت و همیشه به دنبال کسب تجربه بود .

 

* من چهار آلبوم شما را به خاطر دارم ، به ترتیب : خواب گریه ها ، قرمزته ، برای خاطر تو و بازیگر ، این ترتیب درست است ؟

بله به ترتیب گفتید .

 

* و همکاریتان در این آلبوم ها با چه کسانی بود ؟

من در خوب گریه ها با اکبر آزاد هم به عنوان شاعر و هم به عنوان ملودی ساز همکاری کردم ، و در آلبومهای بعد با پدرام کشتکار ، دکتر چراغعلی ، عباس لطیفی و ... همکاری هایی داشتم ، در آلبوم بازیگر بیشتر تنظیم ها از دکتر چراغعلی بود .

 

* پس ارتباطتان در آلبوم بازیگر با آقای چراغعلی گسترده تر شد ؟

بله ، اتفاقاً در آلبوم جدید من  که در ابتدای سال آینده وارد بازار می شود از ایشان تنظیم هایی را دارم ،  و همینطور عباس لطیفی و امیر عباس حسن زاده نیز حضور دارند .

 

*در جشنواره ی موسیقی پاپ حضور نداشتید ، چرا ؟

به جشنواره ای که 2 ماه قبل از اجرا به من اطلاع دهند که می توانم حضور داشته باشم ، اعتقادی ندارم .  من فکر می کنم شرکت در چنین جشنواره هایی نیازمند 1 سال برنامه ریزی تبلیغات و آماده سازیست 

 

* چه قدر به جود بازار در کشور ما اعتقاد دارید ؟ تا به حال به فکر آن نیفتادید که دیگر اثری تولید نکنید ؟

 

قطعاً این بازار به خوانندگان و شرکتها ضرر وارد می کند . تبلیغات در کشور های دیگر مناسب است ، ما تبلیغات درستی نداریم . و البته فروش غیر مجاز هم در کشور ما یک نکته ی همیشگی و غیر قابل حل است .

 

* و فاصله ی حدوداً سه ساله بین انتشار آخرین آلبومتان و آلبوم جدیدتان شاید همین باشد ؟

یکی از دلایل همین است ، و دیگری پدیده ی مخربی  مانند موسیقی زیرزمینی .

 

*بیشتر توضیح می دهید ؟

من یک سوال از شما دارم ، چگونه است که گروهی به صورت غیر قانونی به مردم معرفی می شوند و آثارشان را بدون مجوز وارد بازار می کنند و بعد از چند ماه همان افراد مجوز حضور در بازار پاپ کشور را از وزارت ارشاد می گیرند ؟ کسانی که به این آلبومها مجوز میدهند باید جوابگو باشند ،  ما مراحل مختلفی را گذراندیم و سختی ها را تحمل کردیم اما حضوراین افراد به بازار موسیقی  و شعور مردم ضربه های جبران ناپذیری وارد می کند . من با ممیزی کار می کنم ، تحت نظر شورای موسیقی ، اما آنها بدون هیچ فیلتری چه از لحاظ صدا و چه از لحاظ شعر . و فقط با تبلیغات و پخش ده ها بار کلیپ در روز ، حالا خودتان بگویید آیا با این وضعیت تولید آلبوم بی نتیجه نیست ؟

 

*البته فرقی هم بین شما و آنها هست ، شما حضور ده ساله ای در موسیقی پاپ دارید ، اما آنها چند ماه و یا نهایتاً یک یا دو سال است که فعالیت هایی دارند . و بسیاری از این تولیدات تاریخ مصرفی کوتاه دارند .

من در سال 80 چند کیلیپ را کار کردم . به عنوان مثال خواب مریم بود که حمید خندان هم بازی کرد در آن که قصه ی جالبی هم داشت . اما موزیک آن اثر هم موزیک مناسبی بود . فقط آن کیلیپ جنبه ی تبلیغاتی نداشت . اما الان کیلیپ ها جنبه ی معرفی دارند .

 

*راه حل ؟

از چند سال قبل کاش تلویزیون ما در تقابل هجم عظیم کلیپ های ماهواره ای آثاری را را ارائه میداد.

 

* موسیقی لس آنجلسی در مقابل موسیقی ما ؟

من فکر می کنم ما را اینجا با تصمیم های اشتباه فضا را برای پیشی گرفتن آنها از ما فراهم کردیم .

 

شما خوانده ی پاپ هستید ، رابطه ی شما با موسیقی سنتی و مقامی کشور چگونه است ؟

من موسیقی سنتی را دوست دارم و زیاد هم گوش می کنم . و در خوانندگان حال حاضر صدای آقای افتخاری را یک صدای خوب می دانم . البته خودم هیچ گاه یک خواننده ی سنتی نبودم .

 

*این موسقی پاپ که بر گرفته از موسقی سنتی ماست چگونه است ؟

موسقی سنتی قالباً شخصیت خود را دارد و موسیقی پاپ فضای خود را . و نمی شود آن دو را با هم مقایسه کرد ، البته من گه گاه این دو را با هم تلفیق کرده ام . و نسبتاً خوب در آمده است .

 

* یک بار در شورای شعر و موسیقی تلویزیون با یکی از عوامل بحثمان شد ، که اتفاقاً جزء شورای تصویب هم بود ، او می گفت وقتی خارجی ها موسیقی سنتی ما را گوش نمی کنند ، چرا ما بیایم و موسیقی آنها را گوش کنیم و طبق آنها عمل کنیم . نظر شما چیست ؟

 

آن شخص کاملاً اشتباه گفته است . مهم این نیست که ما چه گوش می کنیم ، مهم این است که آن قطعه موسیقی به ما چه لذت و چه چیزی می دهد . مالکیت موسیقی پاپ از ما نیست اما آثار موفقی را در موسیقی پاپ داشته ایم . شاید نظرات و تفکرات مشابه با این افراد است که باعث شده دیگر با تلویزوین کار نکنم .

 

* جداً ؟ پس ارتباطتان با صدا و سیما خوب نیست

من فقط در این دو سال چهار قطعه را برای تلویزیون ساخته ام ، اما هزینه ی تولید  را امروز که 18 ماه از تولید آن می گذرد به من نداده اند . ضمناً افرادی در شورا ی نظارت حضور دارند که صلاحیت مناسب را ندارند که روی آثار من و دوستانم نظری دهند . کیفیت نا مناسب ضبط صدا سیما هم یکی دیگر از مشکلات آنجاست .

 

* از کنسرت هاتان بگویید ، از کنسرت ساری و کیش بگویید ؟

کنسرت کیش زمانی بود که هنوز خواب گریه ها بیرون نیامده بود ، کنسرت ساری هم که دو شب و  پرجمعیت هم بود  حدود 16 هزار نفر تماشاچی داشت که در کنسرتهای ما کم سابقه بود ، و بعد هم در تهران در نمایشگاه و کاخ سعد آباد و سالن میلاد و فرهنگسرای بهمن هم ... کنسرتهایی داشتم . و شاید در تابستان امسال هم کنسرتی داشته باشم . من فکر می کنم کنسرت حکم تئاتر را برای یک هنر پیشه ی سینما دارد و موسیقی را زنده نگه میدارد .

 

* رهبر کنسرتان و گروهتان ؟

بهروز علی یاری و نوازنده های من و افراد گروه تقریباً ثابت ترین نوازندگان این کشور هستند .

 

*و آینده ی موسیقی پاپ ؟

به نظر من اگر به همین ترتیب باشد ، بیشتر در حال سقوط است ، باید کار را انجام داد ، اما به شیوه ی درست .

 

*فکر نمی کنید ، فرصتهای زیادی را از دست داده اید ؟

من هم مثل آدم های دیگر فرصتهای زیادی داشتم ، و شاید از خیلی از آنها استفاده نکردم ، شاید یکی از این فرصت ها رفتن از ایران بود ، اما خیلی خوشحالم که مانده  ام و از وضعیتی که امروز دارم راضی ام .

 

* از شما ممنونم .

 

 مهدی موسوی قاسم افشار

مهدی موسوی ، قاسم افشار اردیبهشت 87 تهران دفتر نشریه ی پیک سبز

/ 0 نظر / 6 بازدید