نه تو یه بار باهام روراس نبودی

نه اونی که دلم میخواس نبودی

 

دلخوری تو ازم بگو به من بگو چرا فقط

سنگاتو با من وا بکن به خاطر خدا فقط

 

فقط بگو برای چی دیگه بهانه نمی خوام

برام یه مثنوی بخون دیگه ترانه نمیخوام

 

دروغ چشمای سیات تو اوج سادگی من

پیله ی این ترانه رو با چشمای سیات نتن

 

پیله ی این ترانه هاست که داره شعر من میشه

تار و پود دستای تو برا ی من کفن میشه

 

نه تو یه بار باهام روراس نبودی

نه اونی که دلم میخواس نبودی

 

باید شبیه تو باشم تا اینکه باورم کنی

باید بهت دروغ بگم دروغ باور شدنی

 

برای این ترانه ها حس قشنگی نبودی

تو اوج شب مرگی من خوابای رنگی نبودی

 

نه تو یه بار باهام روراس نبودی

نه اونی که دلم میخواس نبودی

***********************************************************************

 

متن سرد 

 

بی آنکه برگردی ،یا بی آنکه بدانی

ایستاده ای منتظر

و خورشید

سایه ات را

سنگینی میکند

                روی زمین

و بعد چشمهایت

که می افتند

و ابروانت ....

ایستاده ای منتظر

بی انکه برگردی،یا بی انکه بدانی

ایستاده ای منتظر

توی زمستانی

                  که از ابتدای این شعر  تمام شده بود

و بهاری که تو شروعش نمی شوی

با سیاهی هایی که نداشته ای

متنی سرد

سپید

و اشکهایی

              که تو را مرگ داده اند

و غرق داده اند

توی سپیدی این متن

با گردابی که هستند(کلمات)

با اشکهای تنت

و تو را مرگ داده اند

توی سپیدی این صفحه

                              با خیسی تنت

تو مرده ای

ایستاده مرده ای

و کلاغها

چشمهایت را از زمین بر میدارند

و زمین

بهار شده است

آنقدر بهاری که مرگ توست

                                                       

                                                                                 مهدی موسوی