با سلام و اعلام عذر خواهی از بابت این که وبلاگ ترانه ی ما دیر به روز شد . البته دوستانی که از مشغلات این روزهای من آگاهی دارند به من حق میدهند .

گزارش جلسه ی این هفته ی ترانه ی مهر را هم در وبلاگ انجمن بخوانید

 

درمورد کتاب هم باید بگویم که مراحل پایانی را میگذراند و تا دوهفته ی آینده تقدیم اداره ی فرهنگ و ارشاد میشود برای اعطای مجوز .

 

از دوستان و همکاران عزیزم در سایت عروض هم تشکر میکنم که جلسات هفتگی نقد کتاب را  در فرهنگ سرای بهمن به صورت مداوم برگزار میکنند .

و اما این پست را تقدیم آزادمردانی میکنم که زندان را و شهادت را بر پست ومقام ترجیح دادند.

صدای پچ پچ مردونه می آد میون موشهای پشت دیوار
دوباره میجون حرفای ما رو تموم گوشهای پشت دیوار

خیابونهای بالاشهر وقتی طنین وحشتو طاعون میگیره
یه جور ویروس نا امنی دوباره میون قلبهامون جون میگیره

تموم شهر بوی خون گرفته تموم قلبها لرزون و سسته
دوباره دستای خونیشو حتما یکی تو فاضلاب شهر شسته

خیابونهای بالاشهر وقتی به بن بست تباهی ها رسیدن
همه فهمیدنو چیزی نگفتن همه میدیدنو چیزی ندیدن

روی دیوارای مسموم کوچه یکی عکسای مستهجن کشیده
واسه توجیه شوم بیگناهی همیشه زن یه موجود پلیده

صدای پچ پچ مردونه می آداگه جدی بگیریم این پیامو
زبون موشها رو میشه فهمید اگه باور کنیم این اتهامو

صدای پچ پچ مردونه می آد نگیرین گوشها رو مردم شهر
صدای پچ پچو جدی بگیرید صدای موشها رو مردم شهر

.....

صدای پچ پچ مردونه می آد  میون موشهای پشت دیوار

.....

و در اینجای قصه

اینبار من

ذغالی بودم

روی قلیان

 اصلاْ  مهم نبود 

               که تو

                  چند ساله باشی

 و تن من

          بوی جنگل های شمال را بدهد

 تو تنها بوی سیب را میشنیدی

 و خاکستری که سرد میشد

 

                                                                با تشکر

                                             سید مهدی موسوی میر کَلائی